sobota, 15 sierpnia 202628°C Bezchmurnie
Biznes

Pałac Schlabrendorfa – świadectwo historii i współczesne oblicze

Zabrze24

Historia pałacu – od barokowej rezydencji do świetności rodu

Pałac Schlabrendorfa, położony w zabrzańskiej dzielnicy Biskupice, to jeden z najcenniejszych zabytków dawnej arystokracji na Górnym Śląsku. Jego dzieje sięgają przełomu XVII i XVIII wieku, kiedy to na zlecenie rodu Schlabrendorf wzniesiono reprezentacyjną, barokową rezydencję. Rodzina ta, wywodząca się z Brandenburgii, przez ponad dwieście lat odgrywała znaczącą rolę w regionie – zarządzała dobrami, pełniła urzędy dworskie i wpływała na lokalny rozwój gospodarczy. Pałac nie tylko pełnił funkcję mieszkalną, ale stanowił także centrum administracyjne okolicznych majątków. W XVIII wieku został rozbudowany o skrzydła boczne i ozdobiony bogatym wystrojem wnętrz, w tym sztukateriami i malowidłami. W drugiej połowie XIX stulecia przeszedł gruntowną modernizację w duchu klasycystycznym, zachowując jednak barokowy charakter bryły. Na terenie przylegającym do pałacu założono park w stylu angielskim z okazałymi drzewami, altanami i stawem – był to ulubiony wypoczynek kolejnych pokoleń rodziny. Do wybuchu II wojny światowej obiekt pozostawał własnością Schlabrendorfów, a jego wnętrza zachowały unikalne wyposażenie, niestety w znacznej mierze zniszczone lub rozgrabione w czasie działań wojennych.

Architektura i dramatyczne losy wojenne

Budynek pałacu wzniesiono na planie prostokąta z ryzalitami, z charakterystycznym mansardowym dachem i wieżyczką zegarową. Elewację zdobią pilastry i gzymsy, a od frontu prowadzą doń szerokie schody. Wewnątrz, poza reprezentacyjną salą balową, znajdowały się biblioteka, kaplica oraz apartamenty gościnne. Niestety, w marcu 1945 roku, podczas walk o Biskupice, pałac został poważnie uszkodzony – pociski artyleryjskie zniszczyły dach i część skrzydła zachodniego, a pożar strawił drewniane elementy stropów. W pierwszych latach powojennych obiekt stał opuszczony, narażony na dewastację i szabrowanie. Dopiero w latach 50. XX wieku władze komunistyczne podjęły decyzję o adaptacji pałacu na dom opieki społecznej. Wymusiło to liczne przeróbki: podzielono duże sale na mniejsze pokoje, zamurowano ozdobne portale, a w miejscu tarasów dobudowano klatki schodowe. Mimo tych ingerencji zachowała się zasadnicza bryła oraz część autentycznych detali – sztukaterie na suficie, profilowane gzymsy i oryginalne drzwi w skrzydle wschodnim. W 1989 roku pałac został wpisany do rejestru zabytków, co dało podstawę do późniejszych starań o remont. Przełom nastąpił w latach 2016-2020, gdy pozyskano fundusze unijne na kompleksową rewitalizację – wymieniono instalacje, odrestaurowano elewację i przywrócono historyczny układ okien.

Współczesne przeznaczenie i perspektywy

Obecnie w pałacu Schlabrendorfa mieści się Dom Pomocy Społecznej im. św. Józefa, prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety. Przebywa w nim około 120 osób starszych i niepełnosprawnych. Dzięki przeprowadzonej rewitalizacji obiekt spełnia współczesne standardy mieszkalne i sanitarne, nie tracąc przy tym zabytkowego charakteru. W odnowionych salach organizowane są spotkania kulturalne, wystawy i koncerty, które przybliżają mieszkańcom Zabrza historię miejsca. Dużym atutem jest park pałacowy – obecnie pod opieką służb miejskich, systematycznie porządkowany, z alejkami spacerowymi i ławkami. W przyszłości planowane jest dalsze udostępnienie piwnic i poddaszy, gdzie zachowały się fragmenty średniowiecznych fundamentów i barokowe sklepienia. Istnieją także pomysły, by w części parteru urządzić niewielką izbę pamięci, prezentującą archiwalne zdjęcia i przedmioty związane z rodem Schlabrendorf. Pałac jest regularnie odwiedzany przez wycieczki szkolne i miłośników zabytków – każdy może zgłosić się po wcześniejszym uzgodnieniu z dyrekcją DPS.

Dla pełniejszego obrazu historii i współczesności pałacu warto wymienić kluczowe fakty:

  • Lokalizacja: Zabrze-Biskupice, przy ul. Biskupiej 15.
  • Fundator: ród von Schlabrendorf (wzmianki od 1710 r.).
  • Styl architektoniczny: barok z elementami klasycyzmu (przebudowa XIX w.).
  • Zniszczenia wojenne: 1945 – uszkodzenia dachu i wschodniego skrzydła.
  • Adaptacja na DPS: lata 50. XX w., obecnie obiekt zmodernizowany (2016-2020).
  • Status prawny: wpisany do rejestru zabytków (nr A/49/89).
  • Dostępność: park ogólnodostępny; wnętrza – po uzgodnieniu z administracją DPS.

Pałac Schlabrendorfa stanowi więc nie tylko świadectwo minionych epok, ale także żywe centrum pomagające najsłabszym mieszkańcom Zabrza. Jego przyszłość rysuje się obiecująco – rosnące zainteresowanie turystyczne i zaangażowanie lokalnych działaczy stwarzają szansę na dalsze odkrywanie jego potencjału. Warto śledzić losy tego wyjątkowego miejsca, które łączy w sobie historię, architekturę i misję społeczną.

Udostępnij:

Czytaj dalej

Biznes

Gdzie w Zabrzu parkować bez stresu? Praktyczny przewodnik dla kierowców

Parkowanie w Zabrzu, szczególnie w okolicach ścisłego centrum, potrafi spędzić sen z powiek nawet najbardziej doświadczonym kierowcom. Wąskie uliczki, strefy płatnego parkowania i wiecznie zajęte miejsca – to codzienność wielu zabrzan. Na szczęście istnieją sprawdzone sposoby, by

Kultura

Zabytkowe kościoły Zabrza – przewodnik architektoniczny

Zabrze, miasto o bogatej historii przemysłowej, kryje w sobie także niezwykłe dziedzictwo sakralne. Jego zabytkowe kościoły to nie tylko miejsca kultu, ale także świadectwa rozwoju architektonicznego od XIX do początku XX wieku. Spacerując ulicami Zabrza, natkniemy się na świątyn

Sport

Najlepsze punkty widokowe w Zabrzu

Biznes

Osiedle Borsigwerk – spacer po zabytkowym miasteczku

Kultura

Zabrze dla rowerzystów – najlepsze ścieżki i trasy

Trasy w dolinie Bytomki – zielone płuca miasta Najpopularniejszym miejscem rowerowym w Zabrzu jest ścieżka biegnąca wzdłuż rzeki Bytomki. To ciąg pieszo-rowerowy o długości około 5 km, który łączy Park im. Królowej Jadwigi z granicą Bytomia. Trasa jest w pełni utwardzona (asfalt)

Sport

Wieża Ciśnień w Zabrzu – widok i historia

Historia powstania i architektura Wieża ciśnień w Zabrzu to jeden z najbardziej rozpoznawalnych zabytków przemysłowych miasta. Została wzniesiona w latach 1909–1910 według projektu niemieckiego architekta Ernsta Riedla, który zaprojektował również wiele innych obiektów wodociągow